W najnowszym sondażu United Surveys/IBRiS, przeprowadzonym na zlecenie Wirtualnej Polski, największe poparcie w scenariuszu wyborów do Sejmu uzyskałby blok prawicy. W jego skład weszły Prawo i Sprawiedliwość, Rozwój Plus, Konfederacja oraz Konfederacja Korony Polskiej. Badanie zostało opublikowane około 14 listopada 2026 roku, a jego wyniki przedstawił serwis Polsat News.
Sondaż opiera się na założeniu, że w wyborach do Sejmu rywalizować będą dwa duże bloki. Po przeciwnej stronie znalazłby się blok centrolewicy, na czele którego stoi Koalicja Obywatelska. Z informacji podawanych przez serwis Onet wynika, że wynik takiego starcia dawałby jednej ze stron większość w Sejmie, a jedna z partii weszłaby do parlamentu samodzielnie. Ani w jednym, ani w drugim źródle nie podano procentowych udziałów poszczególnych bloków, dlatego nie da się na tej podstawie oszacować skali przewagi prawicy ani jej przybliżonego poparcia.
Wynik blokowy należy odnieść do wcześniejszych badań partyjnych, w których widoczny był wyraźny spadek poparcia dla Prawa i Sprawiedliwości. Zestawienie tych danych pokazuje różnicę między obrazem poszczególnych ugrupowań a obrazem zsumowanych sił w jednym bloku. Samo połączenie partii w scenariuszu nie oznacza jednak, że porozumienie zostało zawarte, i nie wiadomo, czy taki układ odzwierciedla rzeczywiste plany przed kolejnymi wyborami.
Konstrukcja scenariusza ma też znaczenie dla interpretacji. Zebranie w jednym bloku ugrupowań, które w standardowych pomiarach są notowane osobno, pokazuje, jak mogłyby rozłożyć się głosy przy założeniu współpracy na prawicy. Podobnie w przypadku centrolewicy scenariusz zakłada skupienie wokół Koalicji Obywatelskiej. Oba warianty są hipotetyczne, a ich ostateczny kształt zależy od decyzji samych partii, które dziś nie potwierdziły takich sojuszy jako gotowego planu.
Z tego względu sondaż przedstawia przede wszystkim możliwy przebieg rywalizacji, a nie jej rozstrzygnięcie. Dla czytelników istotne jest rozróżnienie między pomiarem poparcia dla poszczególnych partii a pomiarem scenariusza blokowego. Pierwszy pokazuje bieżące nastroje wyborców wobec konkretnych ugrupowań, drugi testuje hipotetyczny układ sił. Dane o poparciu blokowym będą więc punktem odniesienia dla kolejnych badań, zwłaszcza tych, które uwzględniają konkretne porozumienia między partiami. Do czasu ich pojawienia się wynik należy traktować jako obraz jednego z możliwych wariantów, a nie zapowiedź ostatecznego podziału głosów w wyborach do Sejmu.
1